Van penseelstreek tot prentenboek: Iggie en de Regenboogbril
2 november 2026
Sommige projecten krijgen een bijzonder plekje in je hart. Iggie en de Regenboogbril is er voor mij zo eentje. Het is het eerste prentenboek dat wij hebben mogen illustreren! Samen met Stephanie, de auteur van het verhaal, mochten we een wereld maken waarin kleur, gevoelens en een beetje magie samenkomen. En nu is die wereld te ontdekken tussen de kaften van een boek.
Dat blijft toch iets bijzonders: tekeningen die eerst op je werktafel lagen, waar straks iemand samen met een kind doorheen bladert.
In Iggie en de Regenboogbril ga je met Iggie mee op een avontuur dat haar bij dokter George brengt. Daar ontdekt zij een bijzondere bril. Een regenboogbril, die verandert hoe zij naar de wereld kijkt.
Het verhaal speelt met iets wat we allemaal wel herkennen: hoe je je voelt, heeft invloed op wat je ziet. Op de ene dag vallen de fijne dingen vanzelf op. Op een andere dag nemen zorgen of spannende gedachten veel meer ruimte in. De verschillende kleuren in het boek geven daar op een speelse manier een gezicht aan.
Zo nodigt Iggies avontuur uit om samen te praten. Wat zie jij vandaag? Hoe voel je je? En welke kleur past daarbij?
Als illustrators mochten wij de woorden van Stephanie vertalen naar beelden. Hoe ziet Iggies wereld eruit? Hoe laat je een personage tot leven komen? En hoe maak je een gevoel zichtbaar met verf?
In de illustraties komen zachte aquarelkleuren, een sprookjesachtige sfeer en kleine details samen. Van een paddenstoelhuis tot de praktijk van dokter George, met zijn verzameling brillen: iedere plek hoort bij de wereld die Iggie ontdekt.
Juist bij dit verhaal heeft kleur een bijzondere rol. Kleur geeft sfeer, trekt je aandacht en laat je iets voelen, soms al voordat er een woord is voorgelezen. Dat maakte het voor mij zo mooi om aan dit boek te werken.
Ik hoop dat Iggie en de Regenboogbril een boek wordt dat er regelmatig bij wordt gepakt. Om samen op de bank te lezen, nog eens naar de illustraties te kijken of even door te praten over de dag.
Misschien herkent een kind iets van zichzelf in Iggie. Misschien ontstaat er zomaar een gesprekje over blijdschap, angst, rust of hoop. En misschien is het op dat moment gewoon fijn om samen in haar wereld te verdwijnen. Ook dat is genoeg.
Voor ons is dit eerste prentenboek een mooie nieuwe stap als illustrators. Wij vinden het ontzettend bijzonder dat onze schilderingen op deze manier onderdeel mogen worden van jullie voorleesmomenten.
En de vraag die Iggie je meegeeft? Die neem ik zelf ook graag mee:
Welke kleur kies jij vandaag?
